Μια χαρά και δέκα πίκρες όλο εσύ μου έδινες
πώς να σε δικαιολογήσω όταν μ’ εγκατέλειπες,
σου 'χα δώσει τη ζωή μου, τέλειωνα στο βλέμμα σου
κι όμως, μέσα στο μυαλό μου έμεινε το ψέμα σου.
Καταθέτω ενώπιον ανθρώπων και Θεού
πως, ο χωρισμός μαζί σου, ήταν θέμα εγωισμού,
καταθέτω τα όπλα γιατί έμαθα πια,
η αγάπη σου ήταν ψευτιά.
Μέσ’ στα χέρια σου, η καρδιά μου παιχνιδάκι έμοιαζε
κι αν θα έσπαγε μια μέρα, ούτε που θα σ’ ένοιαζε,
σου 'χα δώσει τη ζωή μου, τέλειωνα στο βλέμμα σου
κι όμως, μέσα στο μυαλό μου έμεινε το ψέμα σου.
Καταθέτω ενώπιον ανθρώπων και Θεού
πως, ο χωρισμός μαζί σου, ήταν θέμα εγωισμού,
καταθέτω τα όπλα γιατί έμαθα πια,
η αγάπη σου ήταν ψευτιά.
Η αγάπη σου ήταν ψευτιά.