Μη μου λες πως θα με πάρεις
γιατί πια δε με τουμπάρεις
σε κατάλαβα ρε μάγκα Ι
πως μου κάνεις ματσαράγκα
Εγώ άντρα δεν αντέχω
μόνο μούτρα να τον έχω
το πρωί είμαι στην δίνα Ι
και το βράδυ στην Κατίνα
Μια φορά μ’ έχεις τουμπάρει
βρε τσαχπίνη κι αλανιάρη
μου φαγες τα δαχτυλίδια Ι
και κοιμάμαι στα σανίδια
Εγώ άντρα δε θα πάρω
παίρνω όποιονε γουστάρω
ετσι τη ζωή την πήρα Ι
θέλω να είμαι ζωντοχήρα
Ώπα να χαρώ δαχτυλάκια γλυκά
που παίζουν το μπουζούκι !
Γεια σου Σπύρο μου με το μπουζούκι σου γεια σου !
Dieser text wurde 512 mal gelesen.