Μέσα απ’τα μάτια σου ξεχείλισε το μέλι
μέσα στις άκρες των χειλιών σου με περίμενες
και μέθυσε η κάμαρα απ’το γυμνό σου άρωμα
Θυμάσαι
πως μ’ αρέσει να σε βλέπω να κοιμάσαι
Θυμάσαι
Θυμάσαι
Τα σώματα μας νήματα ενώνονται σ’ έναν ιστό
που όλο υφαίνεται κι όλο ξηλώνεται από τον άνεμο
Τον άνεμο
Θυμάσαι
πως μ’ αρέσει να σε βλέπω να κοιμάσαι
Θυμάσαι
Θυμάσαι